Hans Bauer mocht van woningbouwvereninging Patrimonium kiezen, 10 duizenden boeken het huis uit of Hans zelf.
Hans verzamelde namelijk boeken, en koos toch maar voor optie 1!!
De deel van de boeken werd dus op een speciale boekenmarkt aangeboden om verkocht te worden.
Aangezien Sacha en ik wel van een ''boekje'' houden togen wij naar de boeken verkoop.
Nou, dat viel niet mee!!
Zelden heb ik zo'n ongeordende, ongestructureerde boekenzooi bij elkaar gezien.
Het aankoop beleid van de heer Bauer mag op zijn zachtst gezegd een traumatisch gebeuren genoemd worden.
Het leek er op dat hij boeken kocht ''om het kopen'' en niet om de verzamelwaarde.
Na een half uurtje struinen in de door de heer Bauer voor verkoop geschikte rommel, bedacht ik me in arren moede ''Ik koop alles wat ik mooi vind''
Nog een half uur zoeken later had ik nog niets gevonden tussen het oud papier.
Leuk was wel dat de fotografen niet meer te houden zijn als zoonlief en ik ten tonele verschijnen.
De fotografen zijn Reyer Boxem en Harry Perton.
Op het bijgevoegde filmpje zien jullie die man met dat gele shirt steeds weer voorbij schuiven
