Ha, riep mijn lieftallige vrouw vanmorgen en ze kwam triomfantelijk met een rood aangelopen hoofd uit de voorraadkast tevoorschijn. Wie wat bewaard die heeft wat en wie wat heeft kan nog even lekker genieten van de laatste restanten van het ''Gemeente Groningen Kerstpakket voor Werknemers''. We hadden namelijk nog ''de fair-trade-honing-ontbijtkoek'' met meel van de boeren uit Verweggiestan.
De koek werd in plakjes verdeeld en besmeurd met echte boter, niets stond ons meer in de weg te gaan genieten van het fair trade produkt dat voor ons geregeld was.
In gedachten zag ik weer de fair trade ''brillenmontuurlampekap en de bijpassende geborduurde gordijnen'' staand en hangend in een groot huis aan de Grote Markt in Groningen.
Allemachtig wat viel dat tegen zeg! Die koek leek wel een hele wereldreis gemaakt te moeten hebben voordat hij in Nederland aankwam en dan moest hij ook nog helemaal naar Groningen.
Nee, dit was beslist geen fair trade. Met deze koek zijn we gewoon belazerd of hij moest een onvermoedde hamerfunctie hebben die we niet wisten. Goh, wat was dat ding hard droog en vreselijk oud.
Ach, de vogels moesten toch bijgevoerd worden van de Dierenbescherming dus de koek verdween heel rap in kleine stukjes gesneden de tuin in.
Hopelijk krijgen we er van het voorjaar veel gezang voor terug al betwijfelen we dit wel, want het lijkt ons ook voor een vogel erg moeilijk om met een gebroken kunstgebit te moeten fluiten.
P.S. De rest van het pakket was heerlijk!!
