Posts tonen met het label RuG. Alle posts tonen
Posts tonen met het label RuG. Alle posts tonen
zondag 27 mei 2012
Sacha Landkroon en Joost Oomen promoten huisdichterschap
Oud Rug huisdichters Sacha Landkroon en Joost Oomen werkten mee aan de werving van de nieuwe huisdichter voor het studiejaar 2012-2013.
Op hun eigen wijze resp. rustig en integer en luidruchtig en soms ''over the top'' vragen beide ''oude dichters'' studenten zich op te geven voor een nooit te vergeten ervaring.
maandag 15 augustus 2011
Jet Langerak nieuwe Huisdichter 2011/2012 RUG
Hoofdredacteur Sacha Landkroon van Stichting Literaire Activiteiten Groningen kortweg ''SLAG'' meldde het afgelopen vrijdag 12 augustus al. Tot huisdichter van de Rijks Universiteit Groningen voor het studie jaar 2011/2012 is Jet Langerak verkozen.
Jet lijkt een verrassende keuze te zijn..............of toch niet??
Gefeliciteerd met je uitverkiezing en maak er een prachtig jaar van !!
vrijdag 3 juni 2011
Lekker gedichten krijten in de stad
De stoepen in de binnenstad van Groningen werden in de nacht van donderdag op vrijdag voorzien van vele honderden stoepkrijtgedichten.
Het is een project van Joost Oomen, de huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen (RUG), zo maakte de universiteit bekend.
Oomen gaf zeventig studenten in de nacht van 2 juni allen een pak stoepkrijt en een dichtbundel. Hiermee zetten ze tot het ochtendgloren de gehele binnenstad onder de poëzie. Sinds 2000 stelt de RUG elk studiejaar een huisdichter aan.
Ik was erbij voor een paar foto's, kijk voor foto's ook naar de site van Coen Peppellenbos (Waarom deed deze begenadigd dichter eigenlijk niet mee? Last van de knieen zeker!)
Terwijl de dichters hun best deden was de stad ook nog eens vergeven van hardlopers die aan de ''Nacht van Groningen''(een hardloopwedstrijd door de volledige binnenstad) deelnamen!!
woensdag 13 oktober 2010
Promotie Flyer!!!
Hier is dan de promotie flyer voor de gedichten bundel presentatie van Rug huisdichter (2009-2010) Sacha Landkroon.
Reserveer de bundel!!(de vraag er naar blijkt erg groot te zijn!!).Komt allen op 5 november naar het schip Jozephina (afgemeerd aan de Reitdiepskade 1001) in de binnenstad van Groningen.
Collega dichters geven ''acte de presence'', de muziek wordt verzorgd door o.a Harm Wierda (keyboard speler van o.a. Planet Orange) en Dicky Gilbers (ex multi instrumentalist bij o.a. Ellen ten Damme), de presentatie is in uitstekende handen bij (wie kent haar niet??) Hanneke Boonstra (hoofdredacteur Universiteitskrant Groningen)
Het eerste exemplaar zal worden uitgereikt aan ........................???
Last but not least, we zullen in goede handen zijn bij de kapiteins Bob en Albertien van het schip de Jozephina.
vrijdag 21 augustus 2009
Huisdichter Interview in de UK
Nogal wat mensen hebben me gevraagd naar het interview met Sacha in de UK, op veler verzoek heb ik het op mijn weblog gezet. Natuurlijk is de UK een krant die voor iedereen verkrijgbaar is!! Dit is voor sommigen echter een makkelijker manier, vandaar.
Huisdichter zoekt het avontuur
Verwondering, bewondering en dan het wonder dat iets je opeens duidelijk wordt. Dat je het zo in taal hebt gevangen dat het ook anderen raakt. Sacha Landkroon is de nieuwe huisdichter van de RUG en een ‘mythisch realist’. / door Guus Termeer
Dichter en archeoloog Esther Jansma opende zijn ogen. Zij gaf hem het duwtje dat hij nodig had om serieus te gaan dichten. Twee jaar geleden volgde student geschiedenis Sacha Landkroon de werkcolleges van Jansma, de toenmalige gastschrijver van de universiteit. Eindelijk werd zijn sluimerend dichterschap tot leven gewekt. Als jongetje van pakweg tien schreef hij al versjes over de buurvrouw of de kat van de buren. Gedichtjes die weinig om het lijf hadden maar waarmee hij wel zijn oma’s en moeder wist te ontroeren. De meesters op de basisschool zagen het al: “Sacha wordt later schrijver.” Maar de durf ontbrak. Lang bleef het bij “romantisch geneuzel”. Hij dichtte over zijn verlangens of bezong de schoonheid van de natuur en dacht er niet over om met zijn schrijfsels naar buiten te komen. Tot hij zich inschreef voor de colleges van Esther Jansma en iedere week een nieuw gedicht voor de groep moest presenteren. “Zij gaf me het hele pakket. Ze liet zien waarom een gedicht wel of niet liep. Hoe ik beter kon voordragen. En ze benadrukte vooral dat je als dichter in jezelf moet geloven: als je iets geschreven hebt moet je er voor de volle honderd procent achterstaan.” Heel anders dan gastschrijver Tonnus Oosterhof bij wie hij eerder een werkgroep volgde. Een fascinerende dichter, maar wel met een houding van: ik weet ook niet waarom men mijn gedichten zo goed vindt. Niet echt inspirerend. Jansma gaf de jonge dichter wel zelfvertrouwen. Als cijfer voor de werkgroep gaf ze hem, tot zijn eigen verbazing, een 10!
Daarna ging het snel met Sacha Landkroon. Een klein jaar later stond hij “met een doldrieste kop” op het zomerfestival Dichters in de Prinsentuin. Hij had zich aangemeld voor een optreden in de loofgangen van de tuin, waarbij verschillende dichters vanuit het struweel de aandacht van het rondlopende publiek proberen te vangen. “Ik stond daar met alleen mijn ouders. ‘Begin maar’, zei mijn pa. Maar er stond nog niemand. Langzaam kwamen er mensen bij, het werden er twintig en het sloeg aan. Toen was ik er wel doorheen.” Op de nationale gedichtendag droeg hij gedichten voor in boekhandel De Slegte, hij is het nieuwste lid van de Dichtclub in Café Marleen en vorige maand doorkruiste hij met vijf collega-dichters op de bakfiets de stad om voor te dragen uit het werk van de net overleden dichter Simon Vinkenoog. “Gewoon met een megafoon in de Poelestraat.”
Sacha Landkroon is “een serieuze dichter” die meer wil dan het publiek een vluchtig lachje ontlokken. Grote thema’s boeien hem, zoals het vreemde verschijnsel religie, de werking van de menselijke geest in al zijn kronkels en, onbetwist op één, de vrouw, een wezen dat hem mateloos intrigeert. “Misschien is de vrouw wel zoals de mens bedoeld is geweest, en is de man een variant daarop.” Het zijn originele gedachten die hij vanuit zijn eigen leefwereld onderzoekt en vervolgens in een groter geheel probeert te plaatsen. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van oude mythen en sinds kort ook verhalen uit de Bijbel. Persoonlijke gedichten verpakt in een mythologisch jasje, waarvoor hij zelf de term ‘mythologisch realisme’ bedacht. “Het begint vaak met verwondering over iets ver weg, dan volgt de bewondering en komt het dichterbij en uiteindelijk is er het wonder, het feit dat iets je opeens duidelijk wordt en je het zo in taal heb gevangen dat het ook anderen raakt.”
Zo trof hoogleraar geschiedenis Frank Ankersmit hem met het mooie beeld van twee stekelvarkentjes die niet tegen elkaar aan kunnen slapen. Hij maakte er een gedichtje van over twee egeltjes, waarvan de ene bij thuiskomst niet weet of de andere slaapt of dood is. “Esther Jansma moest even slikken, toen ze het las.”
Het winnende gedicht ‘De grijze massa’, waarmee hij huisdichter werd, is geïnspireerd op het recente bezoek van koningin Beatrix aan de universiteit. Een foto van zijn vader met daarop de grijze steentjes van het Broerplein inspireerde hem. “De gedachte dat de koningin erover gaat en ik ook. Grote geleerden er hebben gelopen en volslagen mislukkelingen.” De grijze steentjes als het geheugen van de universiteit en aan het einde een Noordpoolprofessor (voor wie Louwrens Hacquebord model stond) die beseft dat zijn studieonderwerp onder zijn voeten wegsmelt.
Als huisdichter wil Sacha Landkroon zichtbaar zijn voor de hele universiteit. Soms moet je mensen poëzie opdringen, zegt hij, zodat de sluimerende interesse wordt gewekt. Wat hij gaat precies doen? Dat is nu onmogelijk te zeggen. “Het wordt een avontuur. Wie weet wat me opvalt als ik op een zonnige herfstochtend naar de universiteit fiets.”
Sacha Landkroon (24), ‘bijna master-student’ geschiedenis, is de nieuwe huisdichter van de universiteit. Komend studiejaar schrijft hij gedichten over universiteit en studentenleven voor de UK en treedt hij op bij diverse gelegenheden. De geboren en getogen Groninger heeft een eigen blog waarop hij bijna dagelijks schrijft over literatuur, popmuziek, tennis en de vele helden die hij heeft (http://sachalandkroon.blogspot.com).
En dan hier het winnende gedicht, waarmee Sacha zijn eretitel heeft binnengesleept.
De grijze massa
of de steentjes van het Broerplein leven
Was ik in staat dode, nee niet-levende dingen
bevelen te geven, zoiets als ‘vertel wat je weet’
ja dán zouden hier pas verhalen ontstaan.
Vriendelijker moet het, hoewel zoveel vraag ik
jullie toch niet, maar dit wel: vergezel me
als niets nog een hartslag moet hebben
als alles eenzaam naar kamertjes toe, deur uit
kop vol kronkelende delta’s, weten kleine dode
poppetjes te scheiden, ze ademen niet… maar
hier ligt wel hun verleden verankerd. Eiland
op een meer vol traditie, bewandeld door vorsten
very important professors zelfs Bijbelslijters vinden
onder zonnige lachjes van jongens en meisjes
soms aftrek. Mensen volharden. Ze slepen kennis
en kunde de trap op langs een rokende Zwarts.
Vroeger geloofde men hier, nu haasten we ons
naar de grenzen van weten, de kerk kon wel plat
een universiteitsbibliotheek die paste U Beter.
De steentjes, wat gebeurt er met de steentjes?
Met ondergraaft ze om de paar maanden, verlegt
sporen van elke opoe die zag hoe haar kleindochter
straalde elke bos bloemen met foto-klikken, bevriezing
van tijd, van elke pas behaalde bul of juist
gefaalde onbenul, verhardden ze. Maar, ze liggen.
Zolang de herinneringen maar niet doodgaan
of droomde je zojuist een voetspoor
van de koningin? Past mijn pootje daar wel in?
De Noordpoolprofessor zwaait van wel!
Onze goeroe is blauw geworden
op zijn kale hoofd projecteren ze letters
kijk, de zinnen naar nieuwe verhalen smelten. Kijk!
Daar vliegt de tijd in een filmpje voorbij,
planeet van kilometers hoog: Sahara
die muur daar in China, Broerplein klein
zie je hoever de grenzen nog zijn.
Buitenwaarts, voor altijd naar buiten.
Bij zijn fiets
verzucht de professor
mijn ziel is grijs
ik wil naar huis
mijn levenswerk ontdooit.
Huisdichter zoekt het avontuur
Verwondering, bewondering en dan het wonder dat iets je opeens duidelijk wordt. Dat je het zo in taal hebt gevangen dat het ook anderen raakt. Sacha Landkroon is de nieuwe huisdichter van de RUG en een ‘mythisch realist’. / door Guus Termeer
Dichter en archeoloog Esther Jansma opende zijn ogen. Zij gaf hem het duwtje dat hij nodig had om serieus te gaan dichten. Twee jaar geleden volgde student geschiedenis Sacha Landkroon de werkcolleges van Jansma, de toenmalige gastschrijver van de universiteit. Eindelijk werd zijn sluimerend dichterschap tot leven gewekt. Als jongetje van pakweg tien schreef hij al versjes over de buurvrouw of de kat van de buren. Gedichtjes die weinig om het lijf hadden maar waarmee hij wel zijn oma’s en moeder wist te ontroeren. De meesters op de basisschool zagen het al: “Sacha wordt later schrijver.” Maar de durf ontbrak. Lang bleef het bij “romantisch geneuzel”. Hij dichtte over zijn verlangens of bezong de schoonheid van de natuur en dacht er niet over om met zijn schrijfsels naar buiten te komen. Tot hij zich inschreef voor de colleges van Esther Jansma en iedere week een nieuw gedicht voor de groep moest presenteren. “Zij gaf me het hele pakket. Ze liet zien waarom een gedicht wel of niet liep. Hoe ik beter kon voordragen. En ze benadrukte vooral dat je als dichter in jezelf moet geloven: als je iets geschreven hebt moet je er voor de volle honderd procent achterstaan.” Heel anders dan gastschrijver Tonnus Oosterhof bij wie hij eerder een werkgroep volgde. Een fascinerende dichter, maar wel met een houding van: ik weet ook niet waarom men mijn gedichten zo goed vindt. Niet echt inspirerend. Jansma gaf de jonge dichter wel zelfvertrouwen. Als cijfer voor de werkgroep gaf ze hem, tot zijn eigen verbazing, een 10!
Daarna ging het snel met Sacha Landkroon. Een klein jaar later stond hij “met een doldrieste kop” op het zomerfestival Dichters in de Prinsentuin. Hij had zich aangemeld voor een optreden in de loofgangen van de tuin, waarbij verschillende dichters vanuit het struweel de aandacht van het rondlopende publiek proberen te vangen. “Ik stond daar met alleen mijn ouders. ‘Begin maar’, zei mijn pa. Maar er stond nog niemand. Langzaam kwamen er mensen bij, het werden er twintig en het sloeg aan. Toen was ik er wel doorheen.” Op de nationale gedichtendag droeg hij gedichten voor in boekhandel De Slegte, hij is het nieuwste lid van de Dichtclub in Café Marleen en vorige maand doorkruiste hij met vijf collega-dichters op de bakfiets de stad om voor te dragen uit het werk van de net overleden dichter Simon Vinkenoog. “Gewoon met een megafoon in de Poelestraat.”
Sacha Landkroon is “een serieuze dichter” die meer wil dan het publiek een vluchtig lachje ontlokken. Grote thema’s boeien hem, zoals het vreemde verschijnsel religie, de werking van de menselijke geest in al zijn kronkels en, onbetwist op één, de vrouw, een wezen dat hem mateloos intrigeert. “Misschien is de vrouw wel zoals de mens bedoeld is geweest, en is de man een variant daarop.” Het zijn originele gedachten die hij vanuit zijn eigen leefwereld onderzoekt en vervolgens in een groter geheel probeert te plaatsen. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van oude mythen en sinds kort ook verhalen uit de Bijbel. Persoonlijke gedichten verpakt in een mythologisch jasje, waarvoor hij zelf de term ‘mythologisch realisme’ bedacht. “Het begint vaak met verwondering over iets ver weg, dan volgt de bewondering en komt het dichterbij en uiteindelijk is er het wonder, het feit dat iets je opeens duidelijk wordt en je het zo in taal heb gevangen dat het ook anderen raakt.”
Zo trof hoogleraar geschiedenis Frank Ankersmit hem met het mooie beeld van twee stekelvarkentjes die niet tegen elkaar aan kunnen slapen. Hij maakte er een gedichtje van over twee egeltjes, waarvan de ene bij thuiskomst niet weet of de andere slaapt of dood is. “Esther Jansma moest even slikken, toen ze het las.”
Het winnende gedicht ‘De grijze massa’, waarmee hij huisdichter werd, is geïnspireerd op het recente bezoek van koningin Beatrix aan de universiteit. Een foto van zijn vader met daarop de grijze steentjes van het Broerplein inspireerde hem. “De gedachte dat de koningin erover gaat en ik ook. Grote geleerden er hebben gelopen en volslagen mislukkelingen.” De grijze steentjes als het geheugen van de universiteit en aan het einde een Noordpoolprofessor (voor wie Louwrens Hacquebord model stond) die beseft dat zijn studieonderwerp onder zijn voeten wegsmelt.
Als huisdichter wil Sacha Landkroon zichtbaar zijn voor de hele universiteit. Soms moet je mensen poëzie opdringen, zegt hij, zodat de sluimerende interesse wordt gewekt. Wat hij gaat precies doen? Dat is nu onmogelijk te zeggen. “Het wordt een avontuur. Wie weet wat me opvalt als ik op een zonnige herfstochtend naar de universiteit fiets.”
Sacha Landkroon (24), ‘bijna master-student’ geschiedenis, is de nieuwe huisdichter van de universiteit. Komend studiejaar schrijft hij gedichten over universiteit en studentenleven voor de UK en treedt hij op bij diverse gelegenheden. De geboren en getogen Groninger heeft een eigen blog waarop hij bijna dagelijks schrijft over literatuur, popmuziek, tennis en de vele helden die hij heeft (http://sachalandkroon.blogspot.com).
En dan hier het winnende gedicht, waarmee Sacha zijn eretitel heeft binnengesleept.
De grijze massa
of de steentjes van het Broerplein leven
Was ik in staat dode, nee niet-levende dingen
bevelen te geven, zoiets als ‘vertel wat je weet’
ja dán zouden hier pas verhalen ontstaan.
Vriendelijker moet het, hoewel zoveel vraag ik
jullie toch niet, maar dit wel: vergezel me
als niets nog een hartslag moet hebben
als alles eenzaam naar kamertjes toe, deur uit
kop vol kronkelende delta’s, weten kleine dode
poppetjes te scheiden, ze ademen niet… maar
hier ligt wel hun verleden verankerd. Eiland
op een meer vol traditie, bewandeld door vorsten
very important professors zelfs Bijbelslijters vinden
onder zonnige lachjes van jongens en meisjes
soms aftrek. Mensen volharden. Ze slepen kennis
en kunde de trap op langs een rokende Zwarts.
Vroeger geloofde men hier, nu haasten we ons
naar de grenzen van weten, de kerk kon wel plat
een universiteitsbibliotheek die paste U Beter.
De steentjes, wat gebeurt er met de steentjes?
Met ondergraaft ze om de paar maanden, verlegt
sporen van elke opoe die zag hoe haar kleindochter
straalde elke bos bloemen met foto-klikken, bevriezing
van tijd, van elke pas behaalde bul of juist
gefaalde onbenul, verhardden ze. Maar, ze liggen.
Zolang de herinneringen maar niet doodgaan
of droomde je zojuist een voetspoor
van de koningin? Past mijn pootje daar wel in?
De Noordpoolprofessor zwaait van wel!
Onze goeroe is blauw geworden
op zijn kale hoofd projecteren ze letters
kijk, de zinnen naar nieuwe verhalen smelten. Kijk!
Daar vliegt de tijd in een filmpje voorbij,
planeet van kilometers hoog: Sahara
die muur daar in China, Broerplein klein
zie je hoever de grenzen nog zijn.
Buitenwaarts, voor altijd naar buiten.
Bij zijn fiets
verzucht de professor
mijn ziel is grijs
ik wil naar huis
mijn levenswerk ontdooit.
donderdag 20 augustus 2009
Sacha Landkroon nieuwe huisdichter RuG
Stormblast1953 had de primeur niet, vanzelfsprekend niet. Ik ga hier niet als eerste lopen vertellen dat ik het grote nieuws heb. De UK had vandaag het grote nieuws, en spoedig daarna stond het op alle mogelijke websites en teletekstpagina's. Dat grote nieuws lag al sinds eind juni als een steen op onze magen. De uitdrukkingen "het mag niet uitlekken", "mondje dicht" en "zwijgen als het graf" vielen meer dan eens. Zo goed en zo kwaad als dat ging hebben we het volgehouden, met een leugentje links en rechts. Daarvoor mijn nederige excuses. Maar nu genoeg, ik gooi hier maar gewoon het persbericht van Guus Termeer erin, die Sacha op een geweldige manier heeft geinterviewd.
Sacha Landkroon nieuwe huisdichter RUG
Datum: 20 augustus 2009
Sacha Landkroon (24), student geschiedenis, is benoemd tot huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen voor het studiejaar 2009-2010. Met zijn gedicht ‘De grijze massa’, over het recente bezoek van koningin Beatrix aan de RUG, wist hij de jury te overtuigen van zijn kwaliteiten. Komend studiejaar geeft de huisdichter zijn poëtische commentaar op de universiteit en het studentenleven, in de universiteitskrant UK en op de website van de RUG.
De nieuwe huisdichter wil vooral goed zichtbaar zijn in de universiteit, onder andere door veel op te treden. ‘Poëzie moet je mensen soms opdringen’, luidt zijn motto. De nieuwe huisdichter is niet bang om in zijn gedichten regelmatig grote thema’s aan te snijden, zoals religie, de vrouw en de werking van de menselijke geest.
Sacha Landkroon
Sacha Landkroon is een geboren en getogen Groninger. Hij manifesteert zich sinds een kleine twee jaar als dichter. In 2008 stond hij op het festival Dichters in de Prinsentuin, begin dit jaar trad hij op tijdens de nationale gedichtendag en vanaf september is hij lid van de Dichtclub die maandelijks optreedt in het Groningse Café Marleen. Naast dichter is hij actief als fotograaf en schrijft hij bijna dagelijks op zijn blog over literatuur, popmuziek, tennis en de vele helden die hij heeft. Bij de opening van het Academisch Jaar, op maandag 31 augustus, zal hij het winnende gedicht ‘De grijze massa of de steentjes van het Broerplein leven’ voordragen in de Aula van de universiteit.
RUG-huisdichter
Het project RUG-huisdichter is een initiatief van de Groningse universiteitskrant UK en de RUG. Het project heeft de warme steun van de Rector Magnificus prof.dr. Frans Zwarts van de RUG, die de huisdichter voor ieder gepubliceerd gedicht 'een goede fles wijn' aanbiedt. Het is voor de tiende keer dat aan de RUG een huisdichter wordt aangesteld. Sacha Landkroon is de opvolger van student algemene taalwetenschap Machteld Brands. Eerdere RUG-huisdichters zijn Menno de Block, Ruth Koops van ’t Jagt, Jurre van de Berg, Veerle Vroon, Annelieke van Mens, Guido van der Wolk, Gertjan Laan, Daniël Dee en Petra Else Jekel.
Meer informatie
- Hanneke Boonstra, hoofdredacteur UK, tel. 050 - 363 66 97
- Weblog Sacha Landkroon: http://sachalandkroon.blogspot.com .
Laatst gewijzigd: 20 augustus 2009 14:18
Sacha Landkroon nieuwe huisdichter RUG
Datum: 20 augustus 2009
Sacha Landkroon (24), student geschiedenis, is benoemd tot huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen voor het studiejaar 2009-2010. Met zijn gedicht ‘De grijze massa’, over het recente bezoek van koningin Beatrix aan de RUG, wist hij de jury te overtuigen van zijn kwaliteiten. Komend studiejaar geeft de huisdichter zijn poëtische commentaar op de universiteit en het studentenleven, in de universiteitskrant UK en op de website van de RUG.
De nieuwe huisdichter wil vooral goed zichtbaar zijn in de universiteit, onder andere door veel op te treden. ‘Poëzie moet je mensen soms opdringen’, luidt zijn motto. De nieuwe huisdichter is niet bang om in zijn gedichten regelmatig grote thema’s aan te snijden, zoals religie, de vrouw en de werking van de menselijke geest.
Sacha Landkroon
Sacha Landkroon is een geboren en getogen Groninger. Hij manifesteert zich sinds een kleine twee jaar als dichter. In 2008 stond hij op het festival Dichters in de Prinsentuin, begin dit jaar trad hij op tijdens de nationale gedichtendag en vanaf september is hij lid van de Dichtclub die maandelijks optreedt in het Groningse Café Marleen. Naast dichter is hij actief als fotograaf en schrijft hij bijna dagelijks op zijn blog over literatuur, popmuziek, tennis en de vele helden die hij heeft. Bij de opening van het Academisch Jaar, op maandag 31 augustus, zal hij het winnende gedicht ‘De grijze massa of de steentjes van het Broerplein leven’ voordragen in de Aula van de universiteit.
RUG-huisdichter
Het project RUG-huisdichter is een initiatief van de Groningse universiteitskrant UK en de RUG. Het project heeft de warme steun van de Rector Magnificus prof.dr. Frans Zwarts van de RUG, die de huisdichter voor ieder gepubliceerd gedicht 'een goede fles wijn' aanbiedt. Het is voor de tiende keer dat aan de RUG een huisdichter wordt aangesteld. Sacha Landkroon is de opvolger van student algemene taalwetenschap Machteld Brands. Eerdere RUG-huisdichters zijn Menno de Block, Ruth Koops van ’t Jagt, Jurre van de Berg, Veerle Vroon, Annelieke van Mens, Guido van der Wolk, Gertjan Laan, Daniël Dee en Petra Else Jekel.
Meer informatie
- Hanneke Boonstra, hoofdredacteur UK, tel. 050 - 363 66 97
- Weblog Sacha Landkroon: http://sachalandkroon.blogspot.com .
Laatst gewijzigd: 20 augustus 2009 14:18
Abonneren op:
Posts (Atom)
